Zwanger zijn, hormonen en mijn ervaring met gezond eten!

Een blog die bovenaan mijn lijstje stond, omdat ik natuurlijk op dit moment 24 weken zwanger ben, maar ook een hele mooie ervaring op heb mogen doen die ik graag wil delen. Mijn missie is en blijft om andere mensen en vooral vrouwen te inspireren en mijn ervaring mee te delen zodat we samen een gelukkiger en nog mooier leven kunnen leven. Om bij het begin te beginnen, 24 weken geleden, voelde ik me fantastisch! Francesco en ik besloten samen om het te gaan 'proberen' en ik werd hier heel gelukkig van, want hoe het allemaal ook zou lopen, onze droom kreeg de kans om uit te komen. Ik had al vaak nagedacht over hoe een zwangerschap zou zijn en een beetje naïef (zoals ik ben) ging ik erin. Mijn verwachting was, omdat ik heel gezond at en veel in beweging was, dat ook de zwangerschap zo zou verlopen. Maar alles was anders dan mijn verwachting, haha.. Ik heb altijd al een interesse gehad in hormonen, omdat ik jaren geleden ontdekte (na vanalles te hebben geprobeerd: de pil, ja veel verschillende, spiraaltje etc.) dat ik me veel gelukkiger voelde als ik geen anticonceptie gebruikte. Ik heb verschillende boeken gelezen, mezelf zelfs tijdelijk de 'diagnose' PMS gegeven en herkende zoveel van wat andere vrouwen voelde! Ik besloot om uiteindelijk niks meer te gebruiken en mijn lichaam haar eigen balans terug te laten vinden. Dit werkt nu nog steeds voor mij het beste! Geen 'troep' meer in mijn lichaam, want ik voel me zoveel meer mezelf. Zo vertel ik ook tegen veel vrouwen dat het echt een aanrader is om het eens te proberen, al is dit natuurlijk voor iedereen anders. Na deze jarenlange ervaringen kan ik mezelf wel onder de amateur experts schalen op het gebied van hormonen haha. Ik weet hoe het werkt, wanneer je vruchtbaar bent en wanneer je je op je best voelt. Dit helpt mij enorm in het dagelijkse leven als ondernemer, kan ik beter mijn rust pakken als het nodig is en krijg ik hierdoor veel meer levenskwaliteit. En niet te vergeten, de zwangerschap! Dit was voor mij een onbekend terrein, maar natuurlijk had ik wel mijn verwachtingen. Nou die verwachtingen werden geen werkelijkheid (de eerste drie maanden). Als ondernemer ben ik dagelijks bezig met voeding en levensstijl, dit is dan ook mijn passie. Ik vind het ontzettend leuk om mezelf en andere mensen hierbij te helpen. Tot ongeveer week 3 a 4 van het hele avontuur. De misselijkheid begon en werd met de dag erger. Dit had een enorme invloed op mijn eetpatroon (en dat terwijl mijn voornemen was om zo gezond mogelijk te eten voor natuurlijk het kindje). Van een fanatieke kok naar iemand die geen kookluchtje meer aankon. Een wandelingetje door de supermarkt veranderde in een grote uitdaging en Francesco kreeg al snel de taak om mij een beetje de ondersteunen (ook al houdt hij echt totaal niet van koken en boodschappen doen). Ik kon alles ongeveer één keer eten en als ik het de dag erna rook dan ging het al vaak fout. Buiten dit alles om was ik echt enorm dankbaar dat het ons gegund was! En ik had ergens gelezen dat de misselijkheid je kindje extra beschermt, dus die gedachte hield ik vast. Maar hoe ging ik dan om met mijn voeding, de misselijkheid en de bizarre vermoeidheid (soms lag ik om 4u al op de bank, had ik het gevoel echt NIKS meer te kunnen en keek ik naar een bewegende Francesco en vroeg ik me werkelijk af hoe: hoe doet hij dit allemaal..)? Nou eigenlijk was ik een lange tijd zoekende, vooral google was mijn grote vriend! Alle middeltjes tegen misselijkheid werden uitgeprobeerd (wel alleen de natuurlijke middeltjes). Van gemberthee tot polsbandjes en extra cell nutrition, omdat hier vitamine B inzit. Uiteindelijk heb ik me er maar aan overgegeven met de hoop dat het tijdelijk zou zijn, want ik wist ook dat het nog veel erger kon (dagelijks veel overgeven, wat ik gelukkig niet had). En dit was het beste wat ik kon doen! Ik realiseerde me dat 'het is wat het is', ik er toch niks aan kon veranderen en dat als ik het misschien zou accepteren i.p.v. ertegen te vechten, ik er minder last van zou hebben. Ik was en ben enorm dankbaar dat ik mijn 'Fit Ontbijtje' als een van de weinige dingen nog lekker vond en ging weer meer vertrouwen op mijn eigen lichaam. Het zal allemaal wel niet voor niets zijn was mijn gedachte. Na een bijzonder gesprek met Wendy'Ann kreeg ik het inzicht dat ik juist een soort van gestuurd werd in wat wel en niet goed was voor mij en het kindje. Ik kon bijvoorbeeld niet meer tegen baklucht, vlees / vis, maar wel tegen groenten en fruit! Juist de dingen die minder goed en goed voor je zijn. Dus uiteindelijk heb ik heel veel van deze periode geleerd en verdween de misselijkheid tussen week 10 en 12. Op dit moment ben ik 24 weken zwanger en voel ik mij fantastisch! Ik heb enorm veel energie, kan heel goed mijn rust pakken, wandel ik bijna iedere dag in het prachtige bos hier om de hoek en heb ik het gevoel dichter bij mezelf en ons toekomstige zoontje te staan dan ooit! Ik hoop dat je het leuk vond om mijn eerste blog sinds lange tijd te lezen en als je vragen hebt dan mag je die altijd stellen! :-) Veel liefs, Josje

97529482_3996559290369024_3225833843059589120_n.jpg

Wat leuk dat je mijn blogs leest!

Met veel plezier probeer ik zo vaak mogelijk iets te schrijven. Vaak is dit iets wat mij zelf ook geïnspireerd heeft. Wil je meer weten over mijn verhaal? 

Wil je op de hoogte blijven?

Dankjewel!

  • Facebook
  • Instagram
  • Black Spotify Icon